Τα βράδια είναι ατέλειωτοι αιώνες μαζεμένοι
μέσα στον ύπνο το βαθύ πολυταξιδεμένοι
άλλοι γυρνάνε με το νου και άλλοι στα εμπόδια
άλλοι ψηλά αρμενίζουνε έχουν φτερά στα πόδια
Az esték végtelen, gyűrt századok bennem,
mély álomban járnak a sok vándor mellettem,
van, ki csak fejben fut még, falakba ütközik,
más meg fenn vitorláz, s a szélbe öltözik.
Κι εγώ που θέλησα πολλά έμεινα με τα λίγα
μα γρήγορα συνήθισα τα νιάτα μου τ’ ατίθασα
έπλασα κόσμο μυστικό και μπήκα σε λημέρι
ξέχασα τις αγάπες μου που μου `στησαν καρτέρι
S én, ki sokat akartam, kevéssel maradtam,
vad ifjúi tüzemet csendesen elaltattam,
titkos kis világot gyúrt két kezem rejtekén,
s feledtem a szerelmek lesét az éj peremén.
Να `σαι μονάχος σου θα πει να είσαι αντρειωμένος
να μη σε πιάνει πανικός ούτε κι ο ίδιος ο Θεός
αλλιώς στα πάγια κολλάς σέρνεσαι βρίζεις και πονάς
αγάπες σε κυκλώνουνε και στο μαντρί σε χώνουνε
Egyedül lenni annyi: állj meg bátran, férfiként,
ne rázzon meg a félelem, se ég, se földi fény,
különben földhöz tapadsz, vonszol a fájdalom,
s karámba zár sok szerelem, mint körbefogott állatot.
Κι εγώ που θέλησα πολλά έμεινα με τα λίγα
μα γρήγορα συνήθισα τα νιάτα μου τ’ ατίθασα
έπλασα κόσμο μυστικό και μπήκα σε λημέρι
ξέχασα τις αγάπες μου που μου `στησαν καρτέρι
S én, ki sokat akartam, kevéssel maradtam,
vad ifjúi tüzemet csendesen elaltattam,
titkos kis világot gyúrt két kezem rejtekén,
s feledtem a szerelmek lesét az éj peremén.
A fenti fordítást az AI végezte, ahogy az alábbi 2 megzenésítést is!
Nincs beírva úticél.
